Allergenen

Ondanks de grote zorg die we aan onze producten wijden is helaas kruisbesmetting van allergenen in onze keuken niet 100% uit te sluiten. De product specificatie informatie hebben wij van onze leveranciers afgenomen en deze zijn in eerste instantie verantwoordelijk voor de inhoud hiervan. We hebben deze info 1 op 1 overgenomen op basis van de regelgeving in E.U. verordening 1169/2011.


Wat is een voedselallergie?

Een voedselallergie is eigenlijk simpel gezegd een verkeerde werking van je immuunsysteem (afweersysteem). Bij mensen met een voedselallergie maar ook andere allergieën treedt een afwijkende reactie van het afweersysteem op. Je lichaam reageert dan specifiek tegen bepaalde stoffen die tegelijkertijd ook een eiwit bevatten die o.a. in voedsel voorkomen (eiwitten komen ook voor in: latex, bomen, planten, vlees etc.) Deze stoffen (eiwitten) waar je allergisch voor bent noemen we ‘de allergenen’. Bekende allergenen zijn bijvoorbeeld ook huisstofmijt, huisdieren/insecten, gras-boompollen en voedsel.

Wat zijn de verschijnselen bij voedselallergie?

Verschillende organen kunnen bij een allergische reactie betrokken raken:

-De huid: allergische reacties op voeding kunnen een reactie via de huid geven met galbulten en eczeem. Hou er ook rekening mee dat dezelfde reacties ook te maken kunnen hebben met ‘niet’-allergische aandoeningen zoals bijvoorbeeld bij een voedselintolerantie.

-De luchtwegen: inname van een voedingsmiddel waar men allergisch voor is kan leiden tot ademhalingsproblemen die lijken op astmatische klachten. Deze reactie treedt meestal vrij snel na blootstelling aan het allergeen op.(andere klachten zijn jeuk/prikkeling in keel)

-Het spijsverteringskanaal: Tijdens- of kort na het nuttigen van een allergeen kan een prikkelende sensatie optreden in de mond. Ook buikpijn en diarree kunnen optreden, dit kan zowel acuut, maar ook minder snel gaan (binnen enkele uren).

-Bij een ernstige allergische reactie kan een levensbedreigende reactie optreden waaronder een ernstige bloeddrukdaling dit noemen we anafylaxie.

Niet alle bovenstaande verschijnselen hoeven tegelijkertijd op te treden na blootstelling aan een allergeen. Het is goed mogelijk dat slechts één van de organen deze reactie teweeg brengt.

Voedingswaarden vermeldingen

Een voedingswaardedeclaratie is een verplichte vermelding op de verpakking van een voedingsmiddel, van respectievelijk het energiegehalte (“de energiewaarde”) en het gehalte aan de belangrijkste voedingsstoffen in het betreffende voedingsmiddel.

De verplicht vermelde voedingsstoffen zijn achtereenvolgens:

-Vetten (met een specificatie voor verzadigde vetzuren),

-Koolhydraten (met een specificatie voor “suikers”),

-Eiwitten 

-Keukenzout

De voedingswaarde bestaat uit macronutriënten, die energie leveren en micronutriënten, andere stoffen die nodig zijn voor het functioneren van het lichaam.

Macronutriënten

De energetische waarde van de macronutriënten in voeding wordt uitgedrukt in kilocalorieën of in kilojoules, de hoeveelheden voedingsstoffen worden uitgedrukt in grammen. De opgegeven hoeveelheden gelden per 100 gram of per 100 milliliter product; en tevens eventueel per duidelijk gekwantificeerde portie voedingsmiddel.

De verplicht vermelde macronutriënten zijn achtereenvolgens:

-Vetten (met een specificatie voor verzadigde vetzuren),

-Koolhydraten (met een specificatie voor “suikers”),

-Eiwitten

Bij ‘vetten’ is het niet zonder meer duidelijk om welke soort spijsvet het gaat. Soorten vet zijn op diverse manieren in te delen: dierlijk of plantaardig, hard of zacht, verzadigd of onverzadigd, cis of trans. Zoals gezegd is hiervan alleen de specificatie voor verzadigde vetzuren verplicht.

Micronutriënten

Micronutriënten zijn bijvoorbeeld de vitamines. Bij vermelding van het gehalte aan vitamines en mineralen moet ook het aanwezige percentage van de “aanbevolen dagelijkse hoeveelheid” (adh) worden vermeld.

Zout

Niet zelden wordt in plaats van het keukenzoutgehalte het natriumgehalte op de verpakking vermeld. Om vervolgens de hoeveelheid keukenzout te berekenen moet het opgegeven natriumgehalte met een factor 2,5 worden vermenigvuldigd. Volgens EU-wetgeving is de fabrikant echter verplicht om het keukenzoutgehalte op de verpakking te vermelden, in plaats van het misleidende natriumgehalte dat 2,5 maal lager is.